Over Brecht
Ik ben een zoeker. En een blootlegger.
Ik heb eigenlijk nooit precies geweten wat ik wilde worden. Maar ik wist wel waar het me om te doen was: ik wilde niet aan de oppervlakte blijven.
In werk, in liefde, in hoe we leven in ons lichaam. Ik ben altijd op zoek geweest naar wat echt is. Al jong dook ik in opleidingen rond persoonlijke ontwikkeling, therapie en spiritualiteit. Ik wilde begrijpen wat er onder gedrag en woorden ligt en hoe het lichaam daarin een rol speelt.
Ik heb veel verschillende vormen van werk gedaan, logopedie, in de jeugdzorg, als gezinsbegeleider, later in m’n eigen praktijk als (relatie-)therapeut.
Maar de rode draad bleef hetzelfde: ik wil begrijpen, voelen en blootleggen wat eronder zit. Niet om het te analyseren, maar om het werkelijk te ontmoeten.
Praten was niet genoeg
Op een gegeven moment werd het duidelijk dat praten alleen niet genoeg was. Mijn hart ging steeds meer uit naar werken met het lichaam.
Met ervaren. Met maken. Zo ontstond mijn atelier Pleisterplaats Levenskunst. Een plek waar begeleiding, lichaamswerk en kunst samenkomen. Waar je niet alleen praat, maar ook voelt, maakt en ervaart.
Ik hou van diepe gesprekken. Van dansen in de keuken. Van een huis waar aandacht in zit. Van vriendschappen waarin niets opgehouden hoeft te worden. Dat is voor mij leven.
Maar leven gaat niet alleen over het lichte. Het gaat ook over wat schuurt. Over verlies, verlangen, oude sporen. Over de plekken waar je liever omheen beweegt. Daar werk ik.
Rustig naartoe bewegen
Niet door alles open te trekken, maar door er rustig naartoe te bewegen. Met aandacht. Met zorgvuldigheid. En soms met humor, omdat lichtheid net zo belangrijk is.
Mijn werk rond liefde, intimiteit en seksualiteit komt niet uit een boek. Het komt uit het leven. Uit eigen doorleefde ervaring. Uit het zoeken naar hoe je werkelijk kunt voelen. En uit het besef dat het lichaam geen buitenkant is, maar een ingang.
Een ingang naar zachtheid. Naar verlangen. Naar waarheid.
In mijn atelier werk ik met mensen die voelen dat er meer mogelijk is. Soms in gesprek. Soms via het lichaam. Soms via een afdruk. Soms via kunst.
De vorm verschilt. De beweging is steeds dezelfde: terug naar wat leeft.
Pleisterplaats
De naam Pleisterplaats kwam niet zomaar.
Een pleisterplaats is een plek waar vogels even rusten tijdens hun trek. Een tussenstop. Een plek om niet door te hoeven.
Zo zie ik mijn atelier ook. Een plek om stil te vallen. Om te voelen waar je bent. Om weer contact te maken met jezelf.
Wat ik je gun?
Dat je niet langer om jezelf heen leeft. Dat je je lichaam niet alleen bekijkt, maar bewoont. Dat je durft te luisteren naar wat er in je leeft. Je bent welkom. Stuur me een bericht, we kijken samen wat klopt. Je hoeft het nog niet zeker te weten.
