Ik ben verliefd

Echt, tot over m’n oren.

Afgelopen dagen keek ik samen met mijn dochter Random Canyon op Netflix. Een serie over stoere cowboys in Texas.
Nu weet ik weer waarom ik normaal geen series kijk. Wat een verslaving. Binnen no-time zat ik er helemaal in.

En dan die Staten (gespeeld door Josh Duhamel)…
Een ruige cowboy met een diepe stem, handen waar je in kunt verdwijnen, en een blik vol gebrokenheid.
Precies die kwetsbaarheid maakt dat ik compleet voor hem val.
Ik kan het niet mooier maken: ik ben keihard verliefd op een man die niet eens bestaat.

Verliefdheid is zo’n apart fenomeen.
Je denkt dat het om de ander gaat. Maar eigenlijk word je gegijzeld door je eigen lijf.
Een wilde chemische storm raast door je systeem: dopamine, oxytocine, adrenaline, allemaal tegelijk. En je serotonine – het stofje dat normaal zorgt voor rust en stabiliteit – daalt keihard.
Logisch dat je nergens anders meer aan kúnt denken. In feite is verliefdheid een vorm van tijdelijke psychose.

En toch… er speelde meer terwijl ik keek.

Onder de oppervlakte van dit heerlijke liefdesverhaal, zag ik ook iets wat me raakte.
Een vertrouwd, maar pijnlijk beeld: een man die zijn verdriet niet aankijkt, maar het wegstopt in de armen van een nieuwe liefde.
Geen rouwen. Geen verwerken.
Gewoon opnieuw beginnen – alsof dat verdriet daarmee weg is.

Dat is geen liefde. Dat is symbiose.
Twee mensen die elkaars leegte vullen, zonder echt zelf stevig te staan.

En eerlijk?
Dit is het beeld dat we elke dag zien. In series, in films, op social media. En ik spreek ook uit eigen ervaring.
Liefde als ontsnapping.
Relaties als pleisters.

Maar liefde is geen pleister.
Liefde vraagt eigenaarschap.
Zelf je pijn dragen.
Zelf je rouw aangaan.
Zelf kiezen om naast iemand te staan – niet om iets te vullen, maar omdat je allebei al compleet bent.

In mijn werk zie ik het elke dag:
Als je de moeilijke stukken durft te dragen, komt er ruimte voor liefde die echt vrij is.
Autonoom. Sterk. Zuiver.

Maar heel eerlijk?
Als iemand me nú het nummer van Josh Duhamel zou geven,
zou ik alles wat ik hier schrijf waarschijnlijk binnen 10 seconden vergeten.
Soms is het gewoon even heerlijk om verliefd te zijn, wetende dat je daarna zelf weer de boel mag oprapen. 💛

#persoonlijkleiderschap #liefde #verliefdheid #relaties

Gerelateerde blogs

Wat die Netflix-cowboy werkelijk in mij wakker maakte

Wat die Netflix-cowboy werkelijk in mij wakker maakte

Voor wie dacht dat mijn vorige post ging over een cowboy en een crush... die heeft het mis. Ja, het begon bij verliefdheid. Bij een cowboy op Netflix. Maar wat het raakte, was veel dieper. Ik dacht dat ik verlangde naar grote handen. Van die ruwe, veilige handen waar...

De reis naar zachte vrouwelijke energie

De reis naar zachte vrouwelijke energie

De reis naar zachte vrouwelijke energie Lang geleden begon ik mijn eigen reis om weer thuis te komen in mijn lichaam,in mijn zachtheid, in mijn vrouwelijke kracht. Het maken van vulva-afdrukken komt voort uit die zoektocht.Een manier om letterlijk en figuurlijk vorm...

0
0
Winkelwagen
Your cart is emptyReturn to Shop
Calculate Shipping
Apply Coupon