Brecht Rutgers van der Loeff (53) had sinds haar achttiende een relatie en vijf jaar geleden verbraken ze samen dit huwelijk. ‘Ik kan alleen maar voordelen opnoemen van single zijn.’
“Voor de buitenwereld was het een mooi plaatje, maar binnen vier muren waren er veel strubbelingen. Mijn ex-man en ik hadden geen ruzies, maar het was een soort slepende onvrede en gebrek aan verbinding. Ik had geen toegang tot zijn emotionele wereld. En ik zelf was ook niet helemaal beschikbaar.
Ik had behoefte aan persoonlijke ontwikkeling, zelfonderzoek. Ik wilde het ook een keer doen met een vrouw. En dat is ook gebeurd. Ik ben mezelf gaan ontdekken en voor het eerst in m’n leven kan ik zeggen dat ik gelukkig ben. Dat vind ik best shocking, dat ik dat nu pas, op mijn tweeënvijftigste, kan zeggen, maar zo voelt het wel. Ik voel me autonomer, minder afhankelijk, meer mezelf.
Ik zie alleen maar voordelen opnoemen van het alleen zijn. Ik zie niemand in mijn omgeving een relatie hebben waarvan ik denk: daarmee zou ik willen ruilen. Voorheen werd ik geleefd door een construct: de gezinsagenda. Ik denk dat veel vrouwen overvraagd zijn in de verschillende, vaak onzichtbare, rollen die ze hebben. In mijn huwelijk ben ik aardig leeggelopen. Ik voelde me verantwoordelijk voor alles: het gezin draaiende houden, de orde, balans en sfeer erin houden. Het huishouden. Daarnaast ook nog werken.
Nu ik single ben, maak ik keuzes van binnenuit en doe ik alleen nog maar dingen die ik leuk en belangrijk vind. Ik doe geen sociaal wenselijke dingen meer. Als ik geen zin heb in een verjaardag, ga ik niet. Ik ga veel naar mijn atelier, spreek af met vrienden, doe veel leuke dingen alleen, dat vind ik héérlijk.
Ik ben niet aan het daten. Ik heb de focus op de kinderen en op mezelf. Soms mis ik wel het fysieke met iemand. Knuffelen. Seks. Maar ik vertrouw mezelf niet; word snel verliefd en heb een zwak voor hopeloze mannen. Dan ga ik aan die mannen zitten klussen.”
